Onzichtbare golven pakken me op, voeren me mee, een gevoel van verdrinken overvalt me. Ik verlam en geef me over. Heel abrupt smijten de golven me op een mij onbekende plek. Ik voel me gevangen in een vacuüm waarin gevoelens van verdriet en stilte overheersen. Waar is de glimlach gebleven die ik zo intens in... Lees verder →

De beweging die we maken wordt me steeds dierbaarder. Ik neig telkens naar dezelfde woorden om mijn gevoel en beleven te omschrijven maar ze kloppen ook gewoon. Er is een passioneel bewegen, een vurig dansen waarin we de diepte bewegen naar nog meer nuances. Een aantal weken geleden hebben we een knoop doorgehakt van iets... Lees verder →

Woorden kleuren het wit op mijn scherm, letters rijgen aaneen tot woorden maar hoe verwoord ik de magie van ons delen? Het sluimert al geruime tijd in mij, sinds mijn eerste bezoek aan PdN enkele weken geleden, sinds een eerste bezoek aan het FC vorig jaar, sinds ons bijzonder intieme samenzijn in Italië vorig jaar.... Lees verder →

Ineens voel ik me vreselijk klein en kwetsbaar, ik wil niets anders dan bij jou weg mogen kruipen. Me klein en breekbaar mogen voelen, even geen deel uit hoeven maken uit de grote wereld die in rap tempo om mij heen dendert. Ik ben emotioneel, voel me voortdurend alsof ik breek. Daarnaast voel ik mij... Lees verder →

Ze dwaalt de oude pijnen, de wonden bekeken en gestreeld. Zonder hen was ze niet hier beland, het besef dat ze soms zelf het zout in haar wonden is raakt diep. Woorden uit de diepste kloven van haar innerlijk lijden mengen zich met de zoete pijn van passie die in de nacht passeerde. Wonderlijk hoe... Lees verder →