In de eenzaamheid van verandering dwaal ik gedachten naar een eind. Met genoegdoening zie ik ze over de rand verdwijnen in een diepte. Met pijn in mijn hart realiseer ik me dat geen diepte me te diep was om in te duiken omdat ik me veilig en geborgen voelde in onze liefde, diezelfde liefde die... Lees verder →
Web van Vaagheden
En dan...laat je los. Voel ik de bodem onder mij verdwijnen, zie ik de pilaren naast mij uiteenspatten, zie ik realiteit zich vervormen tot een mij onbekend beeld. De pijn in mijn hart is niet te vangen in woorden, de kleur van mijn geven is grauw geworden. Ik betwijfel de waarde van alles dat je... Lees verder →
De dans verliet mij
De dans heeft mij verlaten, haar beweging verkrampte en sloeg door. Een weg die ik niet volgen kon, bewegen liet mij los. Ik stond stil, aanschouwde de schaduw van wat eens mijn delen was, hoorde het gefluister van wat eens mijn leven was. Ik zag haar oplossen in de oneindigheid van ruimte, niets kon haar... Lees verder →
Deze pijn is niet te ademen
Je sloot deuren waar je ze net geopend had. Je liet los waar je me net aan de hand meegenomen had. Verloren voel ik mij in de niet te ontwarren realiteit. Je brak wat je geheeld had, je bracht nieuwe wonden toe waar je met veel geduld oude wonden verzorgd had. Verlaten voel ik mij,... Lees verder →
Dubbele Moraal
Keuzes maken we allemaal, en de keuzes die ik maak hoeft een ander niet te begrijpen, andersom evenmin. Waar ik echter moeite mee heb is het soort valse schijn van begrip dat hoog gehouden lijkt te moeten worden. Waarmee bijvoorbeeld van mij wordt verwacht dat ik begripvol reageer wanneer iemand schrijft blij te zijn zijn/haar... Lees verder →
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.